Film opowiada o naczelniku więzienia (w tej roli Charles Janssens), który jest zupełnie nieszczęśliwy, ponieważ jego więzienie świeci pustkami. Kiedy Max (w tej roli Paul Cammermans) zostaje omyłkowo aresztowany za morderstwo, naczelnik cieszy się, że wreszcie ma „gościa”. Następuje rozkosznie absurdalna sytuacja, w której naczelnik troszczy się o więźnia jak kochający ojciec. Ostatecznie niewinność Maxa zostaje udowodniona, a on poślubia córkę naczelnika. Na podstawie sztuki teatralnej o tym samym tytule autorstwa Jos Janssen.