Ścieżki cierpienia przemierzają mężczyźni i kobiety w każdym wieku, cierpiący z powodu braku bliskości, braku pieniędzy, problemów psychicznych, alkoholizmu i narkomanii, albo po prostu ludzie, którzy przyjechali do Portugalii w poszukiwaniu nieco lepszego życia. Po drugiej stronie tej drogi znajduje się prawdziwe mrowisko wolontariuszy, pracowników opieki społecznej i różnego rodzaju asystentów technicznych, którzy tworzą i utrzymują struktury wsparcia: niektórzy z nadzieją na lepsze jutro, inni zaś instytucjonalizują tę pomoc, nie wierząc, że zjawisko to można wyleczyć.