„Special Works School” było kryptonimem, którego brytyjskie Ministerstwo Wojny używało w latach 1917–1919 na określenie grupy artystów, których zadaniem było zajmowanie się kamuflażem — malarzy, artystów tekstylnych, scenografów, projektantów, rzeźbiarzy i malarzy dekoracji, zatrudnionych przez wojsko specjalnie do opracowywania technologii kamuflażu. Artystę, obdarzonego umiejętnością niezwykle precyzyjnego odwzorowywania otoczenia, wyznaczono do usuwania rzeczy ze sfery postrzegania. Bambitchell nadało swojej pracy tytuł „Special Works School” na cześć tej jednostki wojskowej, by zbadać związki między praktyką artystyczną a technologiami nadzoru. W tym wideo duet pyta, co może uwidocznić lub ukryć jawnie estetyczne podejście do nadzoru. Ujmując nadzór jako praktykę estetyczną, „Special Works School” skupia się na jego wymiarach psychicznym, ucieleśnionym i materialnym — zarówno z perspektywy osoby prowadzącej nadzór, jak i osoby nim objętej.