Maria Helena, 57-letnia kobieta, mieszka w małej wiosce Lourel na obrzeżach Lizbony. Jej dni wypełniają liczne obowiązki związane z prowadzeniem domu: mycie podłóg, sprzątanie łazienki, pranie. To historia gospodyni domowej, która chciała odlecieć daleko, ale nie zrobiła tego, być może — jak sama mówi — dlatego, że urodziła się „przed czasem”. Przechodzi przez codzienną rutynę, korzystając z tego, co jej pozostało: wspomnień i piosenek z innej epoki, z czasów rewolucji (kwiecień 1974), które tworzą ścieżkę dźwiękową jej świata i jej dni.