„Nigdy moja dusza” to fraza zaczerpnięta z oklepanego zdania, które w klasycznych tureckich filmach wypowiada bohaterka będąca „porządną turecką dziewczyną” do swojego gwałciciela: „Możesz mieć moje ciało, ale nigdy moją duszę!”. W centrum filmu znajduje się transpłciowa kobieta, która podszywa się pod Turkan Soray, prawdziwą supergwiazdę tureckiego kina, a jej życie przypomina melodramatyczną fabułę filmu z Turkan Soray. Urodziła się jako chłopiec, przez całe dzieciństwo była bita przez ojca wojskowego za „zniewieściałe” zachowanie, w wieku trzynastu lat trafiła do psychiatrów, którzy mieli wyleczyć jej seksualną „dewiację”, a następnie została pobita i torturowana przez niesławnego szefa policji w Stambule. Obecnie mieszka w Lozannie, jej nerki przestały działać, jest dializowana i musi utrzymywać się z prostytucji.