Wyobraź sobie naprawdę miłą osobę, swojego przyjaciela, kogoś, kto nie skrzywdziłby nawet muchy. Wyobraź sobie, że dowiadujesz się, iż miał kogoś zabić. Mówią ci, że zastrzelił człowieka w barze, bez wyraźnego powodu. Już się przyznał. Twierdzi, że morderstwo było zaplanowane. Spodziewa się dożywocia. Wręcz za nim tęskni. Chce odpokutować swoją zbrodnię. Psychiatra nie dostrzega żadnych zaburzeń psychicznych. Ludzie z jego otoczenia nie uważają go za złego człowieka. Lubią go. Chcą mu pomóc i chronić go przed nim samym. I wszyscy zadają to samo pytanie: Dlaczego....?