„Moją pracę dyplomową na studiach magisterskich, Grace, zainspirowały częściowo teorie francuskiego filozofa Henri Bergsona dotyczące czasu jako podzielnego i nieskończenie małego. Kwestie strukturalne Grace koncentrowały się na pytaniach o rozczłonkowany, niewidzialny czas oraz przedstawienia formy i ruchu. Głębszy, bardziej osobisty temat dotyczył ciała, śmiertelności i seksualności. Inspiracji wizualnych dostarczyli artyści tacy jak fotografowie Julia Margaret Cameron i Joel Peter Witkin oraz artysta Joseph Beuys. Pracowałam z aktorką, wykorzystując druk optyczny, projekcję, technikę pod kamerą i animację poklatkową.” —Lorelei Pepi