Rzym, koniec lat 90. Służba wojskowa jest nadal obowiązkowa, a aby jej uniknąć, Marco, ambitny młody architekt, który już zaczyna odnosić sukcesy, wybiera sprzeciw sumienia i wynikającą z niego alternatywną służbę cywilną. Trafia jednak do ośrodka rehabilitacyjnego dla osób z niepełnosprawnościami, gdzie musi opiekować się dziewczyną cierpiącą na ciężką postać dystrofii mięśniowej. Po trudnym początku, naznaczonym nietolerancją młodego kierownika, który nie jest przyzwyczajony do nisko płatnej pracy, między dwojgiem nawiązuje się głęboka więź, a architekt mówi, że dzięki dziewczynie jego służba cywilna była mniej trudna.