„Fabułę” można sprowadzić do trzech elementów konstrukcyjnych: mężczyzny, kobiety i pistoletu. Wszystkie możliwości narracyjne, które mogłyby zaistnieć w tej sytuacji, zostają przepracowane w ciągu 7 minut i 50 sekund trwania filmu, a aktorzy wypowiadają swoje kwestie beznamiętnym, monotonnym tonem, wyraźnie kontrastującym z melodramatycznym charakterem wypowiadanych słów, tym samym podkreślając sztuczność sytuacji filmowej i ujawniając jej skonstruowanie — właśnie to, co kino głównego nurtu zazwyczaj stara się ukryć.