„Il mondo perduto” to zbiór sześciu filmów dokumentalnych nakręconych przez Vittoria De Setę w 1954 roku na Sycylii oraz czterech innych ważnych filmów krótkometrażowych, które wyreżyserował w latach 1958–1959 na Sardynii i w Kalabrii. De Seta kieruje wzrok ku rzeczywistościom już wówczas zagrożonym przez „rozwój bez postępu”, dając cenne świadectwo rytuałów, zwyczajów i wiedzy, które dziś już zanikły. Dzięki wsparciu Cineteca di Bologna i Martina Scorsese, który nazwał De Setę „antropologiem wyrażającym się głosem poety”, wszystkie te dzieła zostały poddane digitalizacji.