W 2002 roku Carmen Castillo wróciła do Chile i podjęła próbę przywołania wspomnień, skupiając się na życiu swojego ojca, Fernando Castillo Velasco, byłego rektora Universidad Católica de Chile i laureata Premio Nacional de Arquitectura (1983). Ten film opowiada o tym powrocie, którego celem było przybliżenie się do tajemnicy życia i twórczości człowieka oświeconego. To czas wspomnień, a nie pospiesznie kreślonej biografii. Fernando opowiada o fragmentach swojego życia i pracy jako architekt, rektor uniwersytetu oraz burmistrz La Reina. Ze „swojej Piątej”, miejsca dzieciństwa, wspomina z prostotą i szczerością. Jak strażnik, jak latarnia morska, rozświetla naszą teraźniejszość, a niczym kompas wskazuje nam drogę do budowania świata, w którym panują czułość i sprawiedliwość społeczna.