Siedem miesięcy po tym, jak pomagała śmiertelnie chorej matce w ostatnim okresie jej życia, spędzanym w domowym hospicjum, filmowczyni Judith Helfand w wieku 50 lat zostaje „nową starą” samotną matką. Z dnia na dzień musi zmierzyć się ze swoim dobytkiem: 63 pudłami pamiątek po rodzicach, które zagracają jej gabinet przekształcony w przyszły pokój dziecka, z wagą, którą matka błagała ją, by straciła, oraz ze świadomością, że jest o pół wieku starsza od swojej córki.