Z miejsca, w którym zmarł Joseph Brodsky, do miejsca, w którym się urodził, dzieli go dziś nieprzebyta odległość: na świecie nie ma już kraju ani miasta, z którego poeta wyjechał czterdzieści lat temu. A to oznacza, że nie ma dokąd wracać. Jednak latem 2014 roku, na polecenie wdowy po Brodskim, Marii, ostatnie rzeczy z życia poety trafiają do pierwszego domu w jego życiu. Do Petersburga, na róg ulic Pestel i Litejnyj, do domu Muruzi. Film jest próbą zbiorowego portretu tych, których Brodski spotkałby, gdyby dziś miał możliwość powrotu do Rosji. Formalnie bohaterowie filmu opowiadają o Brodskim. Jednak w tych opowieściach, snutych nie przez krytyków literackich, lecz przez ludzi, na których Brodski — choć nigdy go nie widzieli — wywarł ogromny wpływ, jest tak wiele z nich samych, że powstał portret całego pokolenia. Pokolenia dzieci Josepha Brodskiego, które nigdy w życiu nie widziały swojego ojca na własne oczy.