Smutna opowieść o dniu z życia emerytowanego już starego kapitana. Smutek tej historii łagodzi szlachetna dawka humoru. Opiera się ona na rozbieżności między spokojnym życiem, z jego małymi radościami i troskami emeryta, a inercją wciąż żywej wyobraźni starego kapitana. Każde zderzenie marzenia z rzeczywistością wywołuje zarówno lekki ból, jak i uśmiech zrozumienia. Dzięki subtelnym, dyskretnym szczegółom reżyserowi udało się stworzyć wrażenie życia, które przemija, odpływa, żegna się.