Kobieta odwiedza psychiatrę, ale ma ukryty cel. Terapeuta również nie jest tym, za kogo się podaje; słucha analizantki z troską, ale także z podszytym niepokojem, niemal złowrogim pożądaniem. Scena pochodzi z filmu Dressed to Kill Briana De Palmy, w którym nic nie jest tym, czym się wydaje, a jego bohaterowie odgrywają role, udają i przebierają się. To idealny tekst, by posłużył za wzór dla Body Double 37 Brice’a Dellspergera.