XVII-wieczne arcydzieło Shakespeare’a o „melancholijnym Duńczyku” doczekało się jednej z najlepszych ekranizacji za sprawą radzieckiego reżysera Grigorija Kozincewa. Elsinore w filmie Kozincewa było prawdziwym zamkiem w Estonii, wykorzystanym metaforycznie jako „kamienne więzienie” umysłu, w którym Hamlet musi się zamknąć, aby pomścić śmierć ojca. Sam Hamlet, grany przez Innokentija Smoktunowskiego, ukazany jest jako jedyny wrażliwy intelektualista w świecie złożonym z rozpustników i hulaków. Kilka decyzji reżyserskich Kozincewa wydaje się celowo obliczonych na wzburzenie purystów: Hamlet wygłasza monolog „Być albo nie być”, stojąc tyłem do kamery, pozwalając widzom na własną interpretację.