W latach 1950–1953 wojna koreańska osierociła sto tysięcy dzieci. Nie mając środków, by zaleczyć rany, obie strony, Północ i Południe, obrały różne drogi, by znaleźć wojennym sierotom domy i rodziny. Podczas gdy dzieci z Korei Południowej wysyłano do Europy i Stanów Zjednoczonych w ramach „adopcji międzynarodowej”, dzieci z Korei Północnej rozsyłano po Europie Wschodniej w ramach programu zwanego „edukacją zleconą”. W rezultacie ponad pięć tysięcy dzieci z Północy musiało spędzić niemal dekadę na obczyźnie, w krajach Europy Wschodniej. Ta opowieść jest zapisem ich życia, które niegdyś ukrywano przed resztą świata. Ten film dokumentalny zawiera klucz do zrozumienia, jak kształtowała się zamknięta struktura polityczna Korei Północnej i jak powstała „ideologia Dżucze”. Zrozumienie Korei Północnej lat 50. jest ważnym sposobem na zrozumienie jej współczesnego oblicza.