Mozambik uzyskał niepodległość od Portugalii w 1975 roku, po krwawej walce, która trwała ponad dekadę. W trzech aktach (oraz poetyckim prologu i epilogu) niektórzy uczestnicy tych wydarzeń opowiadają o walce o niepodległość. Były więzień polityczny wraca do budynku Villa Algarve, gdzie był torturowany — choć dziś popada on w ruinę, wciąż jest utrzymywany jako pomnik tego, co się tam wydarzyło. Poznajemy też drugą stronę tej historii, opowiedzianą przez córkę agenta tajnej policji, który został zamordowany na jej oczach po upadku portugalskiej dyktatury. Uderzające połączenie materiałów archiwalnych, ujęć współczesności i wszechobecnej ścieżki dźwiękowej sprawia, że przeszłość i teraźniejszość wydają się nierozerwalnie splecione. Relacje świadków ukazują wielowymiarową traumę kolonialną, a rany wciąż są świeże.