Na niewielkiej wyspie Tap Mun morska bryza delikatnie unosi kosmyki siwych włosów na głowie Lai Lin-shau. Mężczyzna cicho śpiewa w charakterystycznych tonacjach pieśni rybackich. Pozornie pozbawione reguł, wysokość dźwięków i tony zmieniają się i powtarzają, jakby synchronizowały się z morskimi falami. Lai jest jednym z nielicznych żyjących ludzi, którzy doskonale znają pieśni rybackie. Żadne z jego dzieci nie doświadczyło ciężkiego i bezlitosnego życia na morzu. Nie mają nawet świadomości jego bezcennej wiedzy o tych pieśniach. W miarę jak społeczność rybacka się kurczy, starzy rybacy znajdują nowe sposoby na życie na lądzie. Jeden z nich wykonuje pieśni i uczy ich małe dzieci; inna wykorzystuje je do szerzenia swojej chrześcijańskiej wiary. Pieśni stały się duchową przystanią dla tych rybaków, którzy zamieszkali na lądzie. Lecz śmierć przychodzi brutalnie. Lai traci swoich słuchaczy i pamięć o pieśniach. Umiera cenna część jego samego.