Henry Dunant, syn zamożnej, francuskojęzycznej rodziny mieszczańskiej z Genewy, pracuje dla szwajcarskiej spółki eksploatacyjnej w Algierii Francuskiej. Gdy osadnikom zaczyna brakować wody, wraca z postanowieniem, by przekonać firmę i cesarza Napoleona III do zbudowania dla nich tamy. Jego wuj, doktor Hubert Dunant, stwierdza, że Henry cierpi nie na tyfus algierski, lecz na malarię. Henry poznaje też pielęgniarkę Cécile Thuillier — gdy w szpitalu zdejmuje spodnie, by dostać zastrzyk — oraz narzeczoną swojego karierowiczowskiego brata Daniela, Léonie Bourg-Thibourg, córkę szefa firmy. Zarząd zatwierdza jego plan. W drodze do cesarza, który nawet nie zgodził się go przyjąć, Henry utknął w Castiglione, części austriackiej prowincji Lombardii, którą francuskie wojska przybyły „wyzwolić”. Jego genewski przyjaciel, doktor Louis Appia, ratuje mu życie, przedstawiając go podejrzliwym austriackim żołnierzom jako swojego asystenta medycznego…