Jesteśmy w Berlinie czasów Republiki Weimarskiej. Migawka z nocnego życia w kabarecie, nieskrępowana beztroska, ucieczka w jazz. Nagle wpada mężczyzna ze swastyką. I wszystko się zmienia: wielka dłoń chwyta piękną śpiewaczkę — osobę transpłciową — i zrzuca jej perukę. Artyści, kochankowie, Żydzi trafiają do „koszyka sałatkowego”, który wiezie ich do obozów. Kamera kieruje się na jedną z tych osób, która ma na sobie różowy trójkąt. Animowany na ciemnym tle, w stylu nawiązującym do niemieckiego ekspresjonizmu, Triangle opłakuje, ale nie moralizuje, dzięki czemu wywiera bardzo poruszające wrażenie.