W filmie, który krytycznie przygląda się okresowi rządów Saddama Husajna, byłego przywódcy Iraku, brutalnie straconego w ostatnich latach, reżyser Gani Rüzgar Şavata przekazuje następujące przesłanie: „Jeśli żołnierze nie są robotami, jeśli stali się pionkami zwolenników imperializmu, syjonizmu i faszyzmu, jeśli nie dostrzegają nawet cienkiej granicy między życiem a śmiercią dla ludzi poszukujących własnej tożsamości, to są to żołnierze Saddama”. W północnym Iraku trwa epoka Saddama Husajna. Wioski peszmergów są wielokrotnie najeżdżane, a tortury i cierpienie są na porządku dziennym. Mimo wszystko cicha, niepowstrzymana miłość rozkwita, rozwija się i walczy o przetrwanie.