Film przedstawia w realistycznej narracji migrację ze wsi do miasta. Opisane z perspektywy robotników z fabryki zjawisko migracji odnosi się zarówno do procesu modernizacji w tamtym okresie, jak i do związków zawodowych. Hacer wyjeżdża do Stambułu z ojcem, dwojgiem dzieci i żoną. Mąż ją porzucił, a ona była bezradna. Hacer uległa wpływowi związków zawodowych w fabryce, w której pracują jej niepełnosprawni znajomi. Dużo rozmyślała o tradycji w obliczu modernizacji. To ostatni film w trylogii Bridal-Wedding-Recoup reżysera Ömera Lütfiego Akada. Do dziś pozostaje niedoścignionym dziełem w historii kina tureckiego ze względu na tematykę, obsadę i kunszt aktorski.