Pod koniec lat siedemdziesiątych grupa brazylijskich dokumentalistów udała się do regionu ABC na przedmieściach São Paulo, by rejestrować falę strajków robotniczych, będących odpowiedzią na zaniedbania ze strony coraz potężniejszego i dopuszczającego się nadużyć przemysłu motoryzacyjnego. Trabalhadoras Metalúrgicas Olgi Futemmy i Renato Tapajósa, dokumentujący strajkujące robotnice przemysłu metalurgicznego, to dzieło wyjątkowo pełne wigoru wśród filmów powstałych w tym okresie w historii robotników São Paulo. Sceny nakręcone podczas pierwszego Kongresu Kobiet Przemysłu Metalurgicznego w São Bernardo i Diadema w 1978 roku przeplatają się z obrazami ukazującymi przerażające warunki pracy, przeciwko którym strajkowały uczestniczki kongresu.