Wczesnym rankiem malowniczy, stary bar, który niczym zamek zdobi róg jednej z ulic Santurce, ożywia smakowita salsa dobiegająca z szafy grającej. Właściciel baru, jak ma w zwyczaju, tańczy wirtuozersko, w rytm muzyki. Przy oknie siedzi piękna kobieta, czekając na swojego zaginionego księcia. Czterej jeźdźcy po mistrzowsku grają w domino, a melancholijny Barman wyciera szklanki, jakby chciał oczyścić je z ich wspomnień. Do baru wchodzi chwiejnym krokiem Mędrzec (Gaspar), ubrany po królewsku, i prosi o drinka. Barman proponuje, że zamiast tego poda mu szklankę mleka, co prowadzi do konfrontacji, która stopniowo przeradza się w słowny pojedynek. Barman daje upust żalowi do Trzech Króli, którzy nigdy nie przynieśli mu prezentów, i rozczarowaniu życiem. Mędrzec próbuje odzyskać poczucie własnej wartości, wzbudzając wątpliwości co do swojej prawdziwej tożsamości. Kim jest ten Król Baru?