W towarzystwie dziecka matematyk Galileo obserwuje firmament przez teleskop. Dziesięć lat temu filozof Giordano Bruno został spalony na stosie w Rzymie za popieranie opartej na pracach Copernicusa idei nieskończonego wszechświata bez centrum. Dzięki obserwacjom i obliczeniom Galileo szuka dowodów na poparcie swojej hipotezy o kosmicznym systemie, w którym Ziemia jest „zwykłym ciałem niebieskim, jednym z tysięcy”. Od Padwy po Wenecję matematyk podważa utarte przekonania, stając naprzeciw potęgi Kościoła, który pragnie zachować swą absolutną władzę w „kryształowych sferach”, w których Ptolemeusz dotąd zamknął świat.