W zbuntowanej Argentynie lat 70. nastoletnia Graciela jest artystką i poetką. Łączą ją wspólne ideały sprawiedliwości społecznej z Julio, charyzmatycznym przywódcą studenckim. Jej wiersze docierają do młodego muzyka Flecha, który marzy, by śpiewać je przed tłumem. W miarę jak czasy stają się coraz trudniejsze i niebezpieczniejsze, przyjaciele są prześladowani, Graciela i Julio chronią się nawzajem, aż w końcu porywa ich dyktatura. Zrozpaczona matka Gracieli w poszukiwaniu córki trafia do Matek z Plaza de Mayo, których nieustanne wołanie o odnalezienie zaginionych dzieci spotyka się jedynie z kolejnymi aktami terroru i śmierci ze strony krwawej dyktatury. 35 lat później matka publikuje tomik wierszy Gracieli i przynosi go Flecha, dziś uznanemu muzykowi. Flecha zamienia je w piosenki, które pozwalają jej słowom żyć i wzlecieć.