Jakiś czas temu Gerardo poznał mężczyznę w tym samym wieku, imieniem Berardo. Gdy wypowiedział jego imię, Berardo gwałtownie wyraził swoje zdanie, mówiąc, że litera „G” mu się należy, a Gerardo, skoro ją ma, musiał mu ją jakoś ukraść. Berardo próbuje więc odzyskać coś, co wkrótce przestaje być tylko imieniem nadanym na chrzcie. Gerardo jest świadkiem tego dziwnego spektaklu, w którym sam staje się miejscem, gdzie po Berardo inni ludzie próbują odzyskać coś, co im umyka — coś, co dotyczy ich samych. Trzy kobiety — Adália, Miranda i Virgínia — są świadkami tej gry.