Dwa filmy w jednym, łączące materiały z „kolekcji bezpieczeństwa narodowego”. Uzbrojony w M16 i nic więcej, Douglas pojawia się w tej serii obrazów jako dosłowna „jednoosobowa armia” — powielony fotograficznie i uzbrojony po zęby, w szeregu tableau ukazujących potęgę i bezsilność siły ognia. „Home Security” to sarkastyczna analiza obecnej amerykańskiej polityki zagranicznej opartej na prewencyjnym działaniu na własną rękę oraz rozgorączkowany portret pierwotnych „obywateli-żołnierzy” w ich naturalnym środowisku (przyczepy, gąsienice, trumny przykryte flagami, a — co najbardziej mrozi krew w żyłach — stoicko siedzących w ciemności wokół telewizora, oświetlonych tylko jego cyklopim blaskiem). To błyskotliwa, zabawna, niepokojąca, konfrontacyjna i wytrącająca z równowagi rzecz; nie zaznasz życia, dopóki nie zobaczysz małego plutonu nagich, uzbrojonych i niebezpiecznych klonów Douglasa, gotowych do akcji.