Akcja rozgrywa się w 1975 roku w zakładzie metalurgicznym w Couëron, w departamencie Loire-Atlantique, należącym do koncernu Pechiney-Ugine-Külhman. Aby okazać solidarność ze strajkującymi mężami, żony robotników wtargnęły do gabinetu dyrektora i w ciągu dwóch godzin uzyskały to, czego odmawiano im przez miesiące. Kierownictwo złożyło jednak skargę i wniosło sprawę do sądu. Dwanaście kobiet oskarżono o bezprawne pozbawienie wolności. Mobilizacja przybrała następnie na sile. Kobiety zwróciły się do Bretagne Cinema Production Unit (UPCB) z prośbą o nakręcenie filmu o ich walce. Opowiadając o odważnym geście solidarności kobiet ze strajkującymi pracownikami zakładu oraz o narodzinach zbiorowej świadomości — zarówno feministycznej, jak i robotniczej — film staje się też czułym pudłem rezonansowym dla aspiracji dwunastu oskarżonych kobiet.