W latach 30. antysemityzm szerzył się nie tylko w Niemczech, lecz także w Ameryce. Działał tam German American Bund, a wiece pronazistowskie zapełniały nawet Madison Square Gardens w Nowym Jorku. Stany Zjednoczone prowadziły politykę izolacjonizmu. Wszystko zmieniło się po ataku na Pearl Harbor. Szefowie wywiadu przez cały XX wiek, a szczególnie w okresach konfliktów, uważali za korzystne korzystanie z usług gwiazd, które miały wpływowych i wysoko postawionych „fanów” w różnych branżach, z których wielu miało łatwy dostęp do polityków i wysokich rangą urzędników państwowych. Jak wiemy dziś z odtajnionych dokumentów National Archive, Hollywood wspierało mobilizację do wojny, a jego przedstawiciele działali jako szpiedzy, uczestnicy walk, propagandyści, dokumentaliści i osoby zbierające fundusze, a także jako artyści i krzewiciele ducha walki. Setki gwiazd ochoczo odpowiedziały na „wezwanie do broni” i oddały swoje talenty oraz patriotyzm na usługi służb wywiadowczych, wojska i wojennych biur informacji.