Po latach odprowadzania przemysłowych odpadów z fabryki do oceanu Chisso Chemical Corporation skaziła obszar niewielkiej japońskiej wioski rybackiej nadmiernymi ilościami metylortęci. Ta wysoce toksyczna substancja kumulowała się w rybach żyjących w lokalnych wodach, a ich spożywanie przez miejscową ludność prowadziło do zatrucia rtęcią. W 1977 roku kryteria uznawania choroby Minamata ustalono w dziwny sposób, który miał na celu nieuznawanie praw pacjentów cierpiących na choroby środowiskowe. Jednak sąd w Osace rozstrzygnął sprawę na korzyść części pacjentów dzięki nowej teorii opartej na niedawnych eksperymentach i dowodach przedstawionych przez lekarzy. Przez dziesięciolecia pacjenci ci walczyli w japońskim systemie sądowniczym o prawo do otrzymania odszkodowania jako ofiary choroby środowiskowej. Różne aspekty ich życia reżyser Hara filmował przez ostatnich 15 lat, inspirując się dokumentem zmarłego reżysera Tsuchimoto MINAMATA: THE VICTIMS AND THEIR WORLD (1971).