Ten dramat wojenny, będący adaptacją noweli Zhou Meisena, opowiada o chińskich jeńcach wojennych uwięzionych w japońskim „Obozie Śmierci nr 9”: zwiadowcach Armii Centralnej Tianie i Liu, a także kapitanie kawalerii 8. Armii Szlaku Mengu i żołnierzu Zhangu. Rywalizujące ze sobą plany ucieczki zderzają się: ludzie syczuańskiego kapitana Lao Qi drążą tunele w szybach kopalnianych, podczas gdy grupa Menga planuje własną ucieczkę. Komendant obozu, major Nagasaki, mianuje kolaborantów, torturuje i demaskuje opornych, a także wykorzystuje kobietę pocieszenia, by przekupić Liu. Gdy zostaje stracony agent partyzantów Zhang Mazi, Meng i Zhang Dielong poświęcają się w palącym słońcu, by ocalić towarzyszy. Wśród egzekucji bagnetami i zbrojnego buntu jeńcy staczają ostatnią, desperacką walkę, by wyważyć bramy obozu i odzyskać wolność.