Przemoczony do suchej nitki Costantino zapada się w stóg siana niczym stare drewno wyrzucone na brzeg przez wzburzone morze. Ulewny deszcz właśnie ugasił pożar, który w jedną noc strawił Assandirę, gospodarstwo agroturystyczne położone w głębi sardyńskich lasów. Deszcz nie ukoił jednak bólu ani bezgranicznych wyrzutów sumienia z powodu syna, którego pochłonęły płomienie i którego nie zdołał ocalić. Jako pierwsi przybywają karabinierzy i młody sędzia śledczy. Costantino próbuje opowiedzieć im, co wydarzyło się poprzedniej nocy, wyjaśnić, jak to wszystko się zaczęło.