Choć może się wydawać, że nic się tu nie dzieje, budynek mieszkalny i ciała jego mieszkańców starzeją się, ustępując miejsca bakteriom, larwom, a w końcu przemianie. Telewizory i radia informują ich o zagładzie planety, ale zdaje się, że nie ma to wpływu na ich życie. Wszystko podlega nieustannej przemianie. Rozgrywa się tu ogromny dramat: chaos przezwycięża porządek, a rozkład wypiera życie. Życie mieszkańców powoli zmierza ku śmierci, podążając za celowymi i metodycznymi rytmami ich monotonnych dni. Ten nieustanny rozpad ciał, budynków i planety ujawnia nieustannie aktywny potencjał śmierci i jej materialnych procesów.