Mężczyzna w średnim wieku ogląda serię encyklopedycznych obrazów przedstawiających powstanie kosmosu, na których ludzkość jest nieobecna, z wyjątkiem niektórych swoich dzieł i ich ruin. Uśpiony reklamą, pogrąży się w koszmarze arktycznych myśliwych, którzy zamierzają zabijać niedźwiedzie polarne. Tymczasem dwa utwory współczesnej muzyki kompozytora Agazzi oraz tekst odwołujący się do epizodu samobójstwa, który rzeczywiście miał miejsce w dzieciństwie reżysera, zachęcają nas, by „napisać raz, wymazać dwa razy”.