Podczas II wojny światowej kanadyjska marynarka wojenna zebrała w swoich szeregach trupę złożoną z różnorodnych artystów (tancerzy, komików, śpiewaków, muzyków) i wysłała ją, by zabawiała kolegów z okrętów. Rewia ostatecznie trafiła na londyńską scenę Hioopodrome. Przyjęto ją życzliwie bardziej ze względu na uznanie, jakim mieszkańcy Londynu w czasie wojny darzyli męstwo synów i córek Wielkiej Brytanii przybyłych zza mórz, niż ze względu na artystyczną wartość spektaklu czy talent wykonawców. Film łączy fikcję z faktami, ukazując przygody członków trupy, a jego finał — jedyna część nakręcona w Technicolorze — to przede wszystkim rewia przedstawiona tak, jak można ją było zobaczyć w Hippodrome.