Podobnie jak wielu innych seniorów w Niemczech, Petra otrzymuje bardzo niską emeryturę, przez co żyje w skrajnym ubóstwie. Po opłaceniu czynszu i rachunków zostaje jej około 100 euro miesięcznie na jedzenie i inne wydatki — kwota, za którą ledwo udaje jej się przetrwać w tak drogim mieście jak Hamburg. Petra nie godzi się na takie okoliczności. Należy do nowego pokolenia seniorów, którzy nie uważają, że życie powinno się kończyć tylko dlatego, że człowiek się starzeje. Postanawia zostawić za sobą wszystko w Niemczech i wyjechać daleko, do Europy Wschodniej, w poszukiwaniu lepszego życia.