1 Part 7 za punkt wyjścia przyjmuje renesansowy obraz, który rzekomo ukazuje zasady linearnej perspektywy matematycznej, by podjąć historycznie podobne pytania o doświadczenie i o własne „ja”. Dzieło łączy własną eksplorację często naznaczonych napięciami relacji między pozycjami obserwatora, technologiami wizualnymi i pojęciami nowoczesności, „z dużo wcześniejszym okresem, gdy dopiero wykuwało się samo pojęcie ‘technologii patrzenia’”. Ukazuje jednoczesne zderzenie perspektywy linearnej, anamorfzy i sfumato z innymi sposobami i systemami obrazowania, implicite porównując wczesnorenesansowe przekształcenia perspektywy z tymi dokonanymi za pomocą technologii cyfrowej. Rodzi to pytania o możliwość przenikania się granic między obiektami oraz między światem fizycznym i wirtualnym, a także o radykalne rewizje pojęć przestrzeni i skali.