Tętniące życiem prace Jacolby’ego Satterwhite’a łączą performans, animację i osobiste pamiątki. Jego filmy i performanse czerpią z produktów gospodarstwa domowego i kosmetyków, które jego chorująca na schizofrenię matka wymyślała i szkicowała. Satterwhite odtwarza te przedmioty i umieszcza je w wirtualnym świecie pełnym nagrań rodzinnych oraz filmów, na których artysta tańczy i wykonuje vogue w jaskrawych, obcisłych kostiumach. „Możliwości wykorzystania przedmiotów są ograniczone, bo są one obciążone historią, polityką i różnego rodzaju lękami” — powiedział. „Umieszczenie siebie w wirtualnym świecie to gest polityczny, który unieważnia wszystkie te skojarzenia”. Światy Satterwhite’a przywodzą na myśl eskapizm afrofuturyzmu i sugerują posthumanistyczną, quasiutopijną rzeczywistość wirtualną.