„Seven Days ‘til Sunday”, pierwsza z trzech filmowych współprac Jolley/Reynolds, to sekwencja krótkich epizodów, w których pozbawione głów postacie spadają przez architekturę Nowego Jorku, spalają się we własnym salonie i eksplodują na mokrym podłożu. To dziwne przedstawienie anonimowych, zmarginalizowanych jednostek spotykających swój koniec pośród nieustannej urbanizacji dostarcza obrazów, lecz poza konkretyzacją ich losów „narracja stanowi alegorię tragikomedii samego życia w odległym, obojętnym wszechświecie”.