Film dokumentuje niezwykły projekt fotograficzny: grupa kobiet z pięciu miast w Iraku mieszka i pracuje razem w tradycyjnym domu z dziedzińcem na Starym Mieście w Damaszku, stolicy Syrii. Uczą się tam robić zdjęcia, a jednocześnie przedstawiają sobie nawzajem swoje „mapy życia”: wielkie plansze pełne rodzinnych fotografii, odręcznie zapisanych wierszy i cytatów, nazw emocji oraz krzyżujących się zielonych, czerwonych i czarnych linii narysowanych markerami, ukazujących wszystkie wzloty i upadki, postępy i nawroty w ich życiu. Z bólem, humorem i przekorą kobiety wydobywają wspomnienia i opowiadają historie, które przez 30 lat pozostawały pogrzebane, gdy próbowały po prostu przetrwać wyniszczające lata wojny, dyktatury i sankcji. Ostatecznie splatają wątki swoich indywidualnych losów we wspólną tkaninę. A ponieważ jest to projekt twórczy, doświadczenie to przynosi przemianę; akt pamiętania i słuchania jest dynamiczny i owocny.