Kwiecień 1992 roku. Członkowie rozległej rodziny, rozsiani po byłej Jugosławii, gromadzą się przy łożu śmierci swojej sędziwej nestorki. Jej stan jest ciężki, ale przepowiednia lekarza rodzinnego, że zostało jej zaledwie kilka minut życia, okazuje się nietrafna, więc oczekiwanie przeciąga się na całe dni. Krewni zaczynają się kłócić, robić sobie nawzajem psikusy i spierać o spadek, który pozostawi staruszka, zwłaszcza o jej duży dom rodzinny w Sarajewie. Mimo pogarszającego się stanu zdrowia Babcia z radością włącza się w zamieszanie. Wydaje się, że to właśnie ono podtrzymuje ją przy życiu. Rodzinne waśnie i intrygi wymierzone w jedną z sióstr są dla rodziny ważniejsze niż wyraźne, przerażające oznaki nadciągającej katastrofy. Kiedy w końcu wychodzi na jaw, kto knuł, jest już za późno. W Sarajewie wybuchła wojna.