Usytuowane przed kamerą wideo, obserwowane przez nią dzień i noc, stela-rzeźba oraz kaplica Memoriału zostały poddane w Stone and Sky procesowi filmizacji, w którym światło, dźwięk i czas odgrywają zasadniczą rolę. Widok dzienny, zdominowany przez słońce (Eguzki) od świtu do zmierzchu, kontrastuje z widokiem nocnym. Ten pierwszy oferuje obrazy, w których natura współistnieje ze śladami historii (dziełem człowieka: kamiennymi kręgami, podupadłą stelą Oteizy, kaplicą Valleta); drugi próbuje uchwycić coś z metafizycznego wymiaru sceny oświetlonej przez Księżyc (Ilargi, czyli światło umarłych). Krótko mówiąc, są to elementy tego, co Oteiza określił mianem „Kultury Nieba”.