Tuż po 16:00 na scenę bezceremonialnie wkroczyli wychudzony Jandek — ubrany cały na czarno, od panamskiego kapelusza po eleganckie buty — basista Keith Vivens i perkusista Tyson Sheth. „Szykuje wam się dziś niezła jazda” — powiedział Vivens i miał rację. Trio natychmiast rozpoczęło imponującą jam session, jaką w 1975 roku mogli zagrać George Clinton i Parlaiment-Funkadelic. Galaretowaty, pięciodźwiękowy motyw basowy Vivensa przejął melodię, ostra bluesowa gitara Jandeka dopełniała akcenty, a perkusja Shetha, chłodna jak ogórek, nie pozwalała muzyce zwolnić. Wszystko było improwizowane i zagrane z wyczuciem, a muzyka po prostu trwała... i trwała... i trwała...