Stylizowany krótkometrażowy dokument o budynku Reichstagu i pracujących w nim zagranicznych pracownikach sprzątających. Myją oni nieskończone korytarze, ścierają kurz z abażurów i czyszczą niezliczone okna. W narracji z offu opowiadają o swojej pracy i znaczeniu budynku. Na przykład jeden z mężczyzn z zapałem czyści napis umieszczony w posadzce, wyjaśniając, że niektóre litery trudniej domyć niż inne — nie rozumie jednak znaczenia tekstu. Film rozgrywa się w centrum niemieckiej demokracji i w filozoficzny sposób podejmuje kwestie polityki i migracji.