MOVING PICTURES zaczęło się od snu, w którym zobaczyłem kobietę idącą skrajem lasu i śpiewającą piękną arię. Nie pamiętałem tej melodii, ale na potrzeby filmu wybrałem Plaisir d’Amour Jean Paula Égide’a Martiniego. Film szybko zaczął czerpać także z innych pomysłów zaczerpniętych ze snów. Chciałem, żeby każda scena była ujęciem z jazdą kamery, przesuwającym się od prawej do lewej, jak senna opowieść. Chciałem, żeby film był spokojny i skłaniał do refleksji, i nie chciałem używać napisów.