Smutny i powściągliwy mężczyzna leży na łóżku w pustym pokoju. Waha się, rozważa wciąż te same hipotezy, nie podejmując decyzji, tkwi w miejscu. Wyczerpany, całkowicie pogrąża się w udręce. Inny mężczyzna siedzi przy oknie: patrzy na niego i na ulicę. Postacie w sytuacjach bez wyjścia. Pokazane zostają kluczowe pozycje, zawieszone sekwencje. Mężczyzna niemal podejmuje decyzję — i niemal wracają, na zewnątrz i do wewnątrz, do siebie i do miasta, do czasu i ruchu. Nieskończony świt.