„A Dança do Cipreste” (The Cypress Dance) wyrasta z naszego zainteresowania immanentnymi przemianami ciała powodowanymi przez marzenia i pragnienie, miłość i śmierć, w ich świadomych i upiornych wariantach. Uwzględniając wpływ wyobraźni na spotkanie z naturą, ukazuje relacje ciągłości i nieciągłości z innymi istotami i elementami, śledząc ruchy rodzinnego kręgu. Mariana jawi się nam w swojej samotności — jako kobieta i malarka, u szczytu poszukiwań przyjemności i pragnienia, oddana artystycznym przedstawieniom oraz życiu rodzinnemu. Wyłaniają się dowcipne figury dziwności, erotyzmu i przemocy. Mariana, Henrique, Artur i Rafael, razem lub osobno, odnajdują się we wzajemnych projekcjach i symbiotycznych relacjach, podczas dni spędzanych na świeżym powietrzu i w wyobrażonych miejscach. Zmysłowy portret łączący proste relacje kontaktu i czułości, chwile eksplorowania natury oraz wytwory ducha.