W XIX wieku, w tradycyjnym majątku opartym na prawie i zwyczajach pańszczyźnianych, stanowcza i przebiegła Arina Petrovna robi wszystko, by jej włości rozkwitały, a nawet się powiększały — mimo że jej mąż i troje z czworga dzieci nie chcą jej pomagać. Dziesięć lat później pańszczyzna zostaje zniesiona, a dziedzicem majątku zostaje Porfiry-Juduszka, uosobienie zepsutego, okrutnego hipokryty. Tępy i przerażający żywot, poświęcony niszczeniu wszystkich wokół, sprawia w końcu, że powoli zaczyna rozumieć, iż coś poszło nie tak. Podobno na wpół obłąkany, idzie na cmentarz, by „prosić o przebaczenie” swoją matkę Arinę Petrowną, i umiera gdzieś po drodze; następnego dnia zostaje znalezione jego zamarznięte ciało.